مکانیسم اثر:
بیش از 99% کلسیم موجود در بدن انسان در استخوان ها و دندان ها می باشد. کلسیم همچنین در خون، عضله و بافت های دیگر یافت می شود. برای انتقال عصبی، عملکرد کلیوی و انقباض عضلات ضروری می باشد. کاهش سطح استروژن در زنان منجر به کاهش جذب کلسیم و کاهش توده استخوانی می شود. 
عنصر روی، یک عنصر بیولوژیکی ضروری است. این عنصر در بسیاری از فرآیندهای بیولوژیکی از جمله DNA، RNA و سنتز پروتئین نقش دارد. بیش از 85% روی موجود در کل بدن در عضله اسکلتی و استخوان می باشد. کمبود روی باعث عقب افتادگی رشد، کاهش سطح فاکتور رشد، کاهش عملکرد تیروئید می شود. 
تنظیم غلظت کلسیم و فسفر پلاسمای خون تابع اصلی از ویتامین D است. ویتامین D باعث افزایش جذب روده ای کلسیم می شود. در صورت عدم وجود مقادیر مناسب ویتامین D، تنها 10% تا 15% از کلسیم جذب شده و جذب فسفر تنها 60% می باشد. در حضور ویتامین D، جذب کلسیم به میزان 30% تا 40% افزایش می یابد و جذب فسفر به 80% می رسد. ویتامین D برای تعادل کلسیم به منظور سلامت استخوان مهم است و درنتیجه، در پیشگیری از پوکی استخوان نقش دارد. ویتامین D با افزایش قدرت عضلانی و عملکرد عصبی عضلانی موجب تقویت استخوان ها می شود. 
منیزیم برای تشکیل ساختار طبیعی استخوان ضروری می باشد و نقش اساسی در بیش از 300 واکنش سلولی دارد. کاهش منیزیم ممکن است بر یکپارچگی استخوان ها تاثیر بگذارد. کمبود منیزیم منجر به اختلال در عملکرد سلول های استخوان ساز می شود. 
مکمل های ویتامین K2 می تواند افزایش تراکم مواد معدنی و استحکام استخوان را افزایش دهند. استخوان ها مانند دیگر بافت های انسانی، همواره در حال تغییر هستند. کاهش مصرف ویتامین K2 با افزایش خطر شکستگی های ران همراه است. سلول هایی به نام استئوبلاست ها استخوان را تشکیل می دهند و استئوکلاست ها آن را تجزیه می کنند. ویتامین K2 به استئوبلاست ها مرتبط است که پروتئین به نام استئوکالسین تولید می کنند. این  پروتئین نقش کلیدی در متابولیسم کلسیم را ایفا می کند و مانند چسب برای ترکیب کلسیم به استخوان عمل می کند و باعث افزایش تراکم استخوان می شود و خطر پوکی استخوان را کاهش می دهد. کمبود K2 باعث افزایش خطر ابتلا به انباشت کلسیم در داخل آئورت، بزرگترین شریان بدن است، رسوبات کلسیم دیواره را تضعیف می کنند و خطر شکستگی و مرگ ناگهانی را افزایش می دهند.